|
|
 |
|
|
Er is er een jarig...
Vandaag ben ik 1 jaar geworden. En ik voel me ook echt een beetje jarig. Van mijn baasjes kreeg ik als extraatje een bak yoghurt (daar ben ik dol op). Ik heb zelfs twee verjaardagskaarten gekregen. Dank je wel Beitske, Gelske, Wapke en baasje Maria! En ook bedankt Lobke en Jelte met baasjes Truus en Klaas voor de mooie kaart uit Friesland. Van Sypke kreeg ik een felicitatie per e-mail en er staan ook vier felicitaties in mijn gastenboek. Het kan niet op... er zijn mensen die moeten het met minder doen op hun verjaardag. Voor mijn baasje is mijn verjaardag aanleiding om eens terug te kijken op het afgelopen jaar.... [17-03-2003]
|
|
|
|
|
|
Terugblik
Auke is nu bijna een jaar bij ons en in het afgelopen jaar hebben we veel geleerd.
- Bijvoorbeeld dat het opvoeden van een pup inderdaad veel energie kost. Velen hadden ons hiervoor gewaarschuwd: rust maar goed uit van te voren. En ze hadden gelijk.
- Het opvoeden kost niet alleen veel energie, maar een hond kost sowieso veel tijd. Niet alleen zijn dagelijkse wandelingen, 2 à 3 keer kort en ‘s middags een wandeling van zeker een uur. Maar ook de cursussen, het trainen thuis, spelen, enzovoorts. Toegegeven, het kost meer tijd dan we hadden verwacht, maar we hebben het er graag voor over.
- Opvoeden zelf is ook al een wetenschap op zich. De vele boeken over het opvoeden van een hond, de goede raad van trainers op de hondenschool, ervaringen van andere hondenbaasjes: erg interessant allemaal, maar in het begin zie je door de bomen het bos niet meer. Sommige boeken en methoden spreken elkaar tegen. Soms hebben we het gevoel dat Auke de uitzondering op de regel is.
- Auke is niet meer weg te denken in huis. Wat is er leuker dan thuiskomen en er staat een supervrolijke hond te kwispelen die blij is dat je er weer bent. Een hond waar je lekkere lange wandelingen mee kunt maken.Een hond die je overal achtervolgt, die graag bij jou in de buurt wil zijn. Die tevreden op een botje kan liggen kluiven, of ontzettend ongegeneerd op zijn rug op zijn kleedje ligt te slapen.
- Maar ook een hond die je af en toe wel achter het behang kunt plakken! Die zich ontzettend druk maakt als er visite is. Die als hij geen aandacht krijgt keihard gaat blaffen. Die als hij de kans krijgt toch achter de huiskatten aan gaat. Die vooral in het bijzijn van anderen laat zien dat het cursusgeld niet besteed is (“Je zou eens met hem op cursus moeten gaan....”)
- In het begin zeiden we wel eens voor de grap dat Auke een adhd-hondje was. Niet kapot te krijgen... constant loopt hij te zoeken wat voor kattenkwaad hij zou kunnen uithalen. Als hij dan eindelijk op zijn kleedje ging liggen slapen stonden wij zachtjes te juichen...
- Auke als puber vergt soms veel energie. Jammer dat hier zo weinig over geschreven is in alle hondenboeken.
- We vinden het leuk dat de fokker nog heel betrokken is bij het welzijn van Auke. Even je verhaal kwijt kunnen of om raad vragen... Truus, bedankt!
- Van het lidmaatschap van de NVSW hebben we veel plezier. Tijdens de wandelingen ontmoet je veel leuke mensen en honden. De activiteiten van de Jachtwerkcommissie volgen we met interesse en het clubblad wordt verslonden. We kijken uit naar de fokkersdag en de clubmatch.
- Nooit geweten dat we zo gek van een hond kunnen zijn. Misschien ben ik een beetje te ver hierin doorgeschoten. Ik bedoel: is het normaal dat je zoveel tijd aan je hond besteedt en zelfs een uitgebreide website in het leven roept? Gelukkig blijken er nog meer hondenbaasjes te zijn met dezelfde afwijking....
- Al met al was het een enerverend en leerzaam jaar. We hopen nog lang veel plezier met Auke te hebben. Nog ‘even’ door de pubertijd heen en daarna nog meer genieten!
Sylvie de Lyon, 17 maart 2003
|
|
|
|
  Konijnen en schapenpuppy’s
Ik was nog een beetje moe van het waterballet van gisteren, maar we gingen toch een lange wandeling maken in Buren. En in Buren is altijd wat te beleven. Zoals vorige keer, toen ik met 50 km per uur een auto achterna ging die op de parallelweg reed. Ik geloof dat mijn baasje bijna een hartverzakking kreeg. Deze keer heb ik me echter netjes gedragen. Onderweg kwamen we een hondenbaasje tegen met een loslopend-klein-bruin-harig-hondje. Ik was al op de grond gaan liggen, want dat doe ik tegenwoordig altijd als we een hond tegenkomen. Dan wacht ik tot de hond in de buurt is, ik kijk even de ‘kat’ uit de boom, en na het besnuffelen daag ik de hond uit om met me te spelen. Vast ritueel, tenminste, als ik de kans krijg, want meestal zit ik aan de lijn en loopt mijn baasje gewoon door. Maar in dit geval liep ik los, dus... Het andere hondenbaasje was bang dat ik zijn hondje voor een konijn aan zou zien. Hallo! Ik ben een jachthond, hoor! Trouwens, dan was ik toch niet gaan liggen, dan was ik blijven staan en had ik mijn voorpootje opgetild.  Gelukkig weet mijn baasje beter, zij liep gewoon rustig door en nadat het mini-hondje en ik hadden gesnuffeld ging ik gauw mijn baasje achterna. Onderweg kwamen we ook schapen met schapenpuppy’s tegen. Dat was lief! Ik heb met een schapenpuppy neusje-aan-neusje gestaan. Jammer dat er een hek tussen zat, anders werden we vast dikke maatjes. Het liefst was ik over het hek gesprongen, dus mijn baasje liep snel verder. Na anderhalf uur wandelen en heen en weer rennen ben ik wel een beetje moe. Mijn baasje werkt nu aan mijn website, ik val met mijn koppie op de vensterbank in slaap....
[20-03-2003]
|
|
|
|
Fietsen
Vandaag deden we (inmiddels voor de derde keer) een poging om te gaan fietsen. Ik moest vast aan een soort beugel aan de fiets, de zogenaamde Springer. De eerste twee keer ging het nog niet zo goed aan de Springer. Ik wilde er iedere keer als een speer vandoor. Mijn baasje hoefde niet eens te trappen, sterker nog, ze moest constant op de rem.... Dus dan gingen we weer een stukje lopen, dan weer een stukje fietsen, dan weer lopen... maar ik bleef trekken. Oh ja, en als ik niet trok dan vond ik het wel een leuk spelletje om in de broekspijp van mijn baasje te happen. Zo’n fladderende wijde broekspijp is onweerstaanbaar.... Mijn baasje zat zich al af te vragen wie ze moest bellen om advies te vragen, maar vandaag had ik het opeens door. Na vijf minuten donderstralen aan de Springer liep ik zomaar netjes mee. Ook bochtjes maken ging goed, en halt houden voor een kruising gaf geen problemen. Best leuk, samen met mijn baasje fietsen. Dan kan ik lekker mijn energie kwijt. Wanneer gaan we weer fietsen? [22-03-2003]
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
Barbecue
Vanavond hebben we heerlijk gebarbecued. Tenminste, mijn baasjes dan. Ik heb alleen alle lekkere luchtjes opgesnoven. En ik ben netjes een halve meter op afstand van de barbecue gebleven. Ja, u gelooft het misschien niet, maar de laatste tijd ben ik best wel lief. Ook een beetje sloom. Mijn baasje denkt dat dat komt omdat het opeens zulk warm weer is geworden. Hebben de andere hondjes die mijn site bezoeken hier ook last van? [26-03-2003]
|
|
|
|
|
Sloom
Het baasje van Sypke mailde dat Sypke ook een beetje sloom is met dit warme weer. Wil je meer weten over Sypke? Ga dan naar www.friesestabij.nl [27-03-2003]
|
|
|
|
|
Een duik in de Linge
Het blijft mooi weer. Vandaag heb ik gezwommen. Ik zwem nooit uit mezelf, maar ik vind het wel heel leuk als mijn baasje een stok in het water gooit. Dan haal ik de stok wel op. En dan hoop ik dat mijn baasje de stok opnieuw in het water gooit. Maar langs de Linge kun je niet overal rustig het water inlopen. Op veel plaatsen is het hoogteverschil tuusen de wal en het water wel 30 centimeter. En dan is het meteen diep. Maar ja, als mijn baasje een stok gooit.... de eerste keer twijfelde ik of ik zo het water in zou springen, maar toen ik eenmaal het water in geplonst was bleek het helemaal niet eng. Daarna rende ik zo de stok achterna en sprong zo in het diepe. Alleen weer terug op de kant komen is lastig. Ik kan er net met mijn voorpootjes bij en mijn koppie steekt net boven de wal uit. Gelukkig is mijn baasje in de buurt en zij trekt mij iedere keer weer de wal op. Gooi maar weer! [27-03-2003]
|
|
|
|
|
|
|
Lange autorit
Het is heel ver rijden naar Middelburg, bijna 2 uur. Toch gingen we daar vandaag naar toe, want de vader van mijn andere baasje was jarig. Ik vind autorijden niet zo leuk. Als ik de auto zie dan ga ik al ‘op de handrem’. En dat terwijl we altijd leuke dingen gaan doen na het autorijden.Mijn baasje weet me te verleiden om in de auto te springen met een blokje kaas. Onderweg geef ik geen kik hoor, ik blijf rustig achterin liggen, maar ik ben blij als we op de bestemming zijn aangekomen. Dan kwispel ik weer.
[30-03-2003]
|
|
|
