|
|
 |
|
|
 |
|
|
|
Ravotten met Nino en een lekke band
Gistermiddag gingen we een eindje fietsen. Onderweg kwamen we bij een parkje. Daar mocht ik los, terwijl mijn baasje gewoon bleef fietsen. Dat vond ik wel een beetje raar. Ik rende maar een beetje mee, dan weer rechts, dan weer links, soms ervoor.... Halverwege het parkje kwamen we Nino en zijn baasje Chris tegen. Nino is een kruising Rottweiler / Mechelse herder en hij heeft een tijdje in mijn behendigheidsklas gezeten. Helaas zijn de omstandigheden van zijn baasje wat veranderd, waardoor ze tijdelijk moeten stoppen met behendigheid en zijn baasje dringend op zoek is naar iemand die Nino een paar keer in de week overdag kan uitlaten. Zie de oproep bij Nieuws uit het land. Erg sneu allemaal. Maar Nino heeft er nog geen weet van. Terw ijl onze baasjes stonden te kletsen gingen wij ravotten en spelen. Alleen is Nino een beetje (erg) lomp. Rende hij mij achterna, en liep hij zowat over mij heen.... IEIEIEIEP riep ik. En ziedaar, dat hielp. Dus iedere keer als Nino tijdens ons spelletje te dichbij kwam, riep ik gauw IEIEIEIEP ;-)))) Na een half uurtje waren de baasjes uitgekletst en Nino en ik hadden genoeg gespeeld. Dus fietsten de baasjes ieder een andere kant uit. Nino en ik kozen ieder voor ons eigen baasje. Aan het eind van het park wilde mijn baasje mij weer aanlijnen. Maar wat hoorden we daar? Psssssssssss..... oh, oh, lekke band! Moesten we lopend naar huis..... (maar ja, lopen moest ik toch al.) [04-02-2004] |
|
|
|
Niet weggelopen bij behendigheid!
Gisteravond hadden we ook nog behendigheidsles, terwijl tegelijkertijd de vader van mijn baasje met hun pup Dizzy puppytraining had. In de puppyklas zit ook de Friese Stabijpup Jeppe. Zij is mijn halfzusje, want mijn moeder Lobke is ook haar moeder. Mijn baasje was erg bang dat ik er iedere keer vandoor zou gaan, richting de puppyklas, want ik ben dol op de vader van mijn baasje en ik ben dol op stabijpups! Daarnaast waren er ook een paar reuen in onze klas die elkaar bijna aanvlogen en daar wilde ik natuurlijk ook wel aan meedoen. Er zat voor mijn baasje niets anders op dan constant mijn aandacht vast te houden en mij hiervoor af en toe te belonen met een brokje. Daardoor had ik geen oog voor de andere reuen en ook geen oog voor de puppyklas (ik had niet eens gezien dat de vader van mijn baasje er was!). Met als gevolg dat ik er ook geen één keer vandoor ben gegaan, want al mijn aandacht ging uit naar mijn baasje! Als ik een straatje toestellen had gelopen en mijn baasje riep mij daarna, dan kwam ik meteen. Hi, hi, uiteraard om weer een brok te scoren, maar dat maakte mijn baasje niets uit, als ik maar luisterde en aandacht voor haar had. Dus eindelijk heeft mijn baasje een remedie gevonden tegen mijn wegloopgedrag bij behendigheid. Ik geloof dat ze erg blij was. En ik heb in een uur tijd een jaszak vol brokken naar binnen gewerkt... ;-)) Ik geloof nu wel dat mijn baasje mij voortaan op de dagen dat ik behendigheid heb wat minder normaal voer gaat geven.... [04-02-2004]
|
|
|
|
Dat doet-ie anders nooit....!
Dit weekend bleek dat deze macho ook wel eens een angsthaas kan zijn. Midden in de nacht begon ik te janken en tegen de keukendeur aan te beuken. ‘Dat doet-ie anders nooit...’, dacht mijn baasje, en daarom kwam ze even naar beneden om te kijken wat er aan de hand was. Maar ze kon niets ontdekken. Ik werd weer op mijn kleedje gelegd, koekje erin, ‘welterusten, tot morgen!’ riep ze en weg was ze. Mmmmmmaar baasje, wacht eens even, dat is niet de bedoeling. Dus ik weer janken en tegen de keukendeur krabben. Maar deze keer kwam mijn baasje niet. ‘Negeren,’ dacht ze, ‘anders krijgen we dit gedrag iedere nacht’. Maar ik hield maar niet op. Ik was echt bang. Huilen... aoeeeehhhh, piepen.... bonk bonk tegen de keukendeur. Uiteindelijk kwam mijn baasje toch en gingen we samen in de woonkamer slapen, mijn baasje op de bank en ik op mijn kleedje e rnaast.....zucht... nou is het goed...welterusten. De volgende dag probeerden mijn baasjes te achterhalen waarom ik zo bang was. En wat bleek, ik reageerde nogal op de kelderdeur en de kelder erachter. Ik slaap al ruim anderhalf jaar op mijn kleedje voor de kelderdeur, maar omdat er door de hoge grondwaterstand nu voor het eerst water in de kelder staat, komt hier een andere lucht vandaan dan normaal. En nu denken mijn baasjes dat ik daar zo angstig op reageer. Toen ze de kelder open deden vloog ik een meter achteruit. Zelfs toen mijn baasje in de kelder ging staan durfde ik niet dichterbij te komen, en ook voor een koekje liet ik me niet omkopen. Nu heeft mijn baasje mijn kleedje tijdelijk ergens anders neergelegd. En af en toe laten ze de kelderdeur open staan zodat ik eraan kan wennen. Is eigenlijk toch niet zo eng als ik aanvankelijk had gedacht. Nou baasje, vanavond durf ik wel weer op mijn oude vertrouwde stekkie hoor! [09-02-2004] |
|
|
|
Stabij redt schaap
Buren, 10 februari 2004 - Vanmiddag heeft een Friese Stabij tijdens een wandeling in Buren een schaap het leven gered. Het schaap was omgevallen en lag op zijn rug. Baasje S. uit G. sloeg er geen acht op. De Friese Stabij Auke echter wel. Hij weigerde om verder te lopen, ook al liep S. al tientallen meters verderop. Auke bleef vastberaden staan en begon te blaffen. Uiteindelijk kwam zijn baasje kijken wat er aan de hand was. Het schaap lag nog steeds op zijn rug, spartelde wat, maar kon niet overeind komen. Het schaap blaatte alsof zijn laatste uur geslagen had. S. heeft toen de eigenaar van het schaap gewaarschuwd, die het schaap weer met vier pootjes op de grond heeft gezet. Volgens de eigenaar zal een schaap op zijn rug niet lang overleven en heeft Auke waarschijnlijk het leven van het schaap gered!
|
|
|
|
|
Snelle schoenen?
Nou ja, zeg. Gaan mijn baasjes samen winkelen, ik mag niet eens mee, hebben ze ook nog eens niets voor mij gekocht! Ja, een wandelkaart van Terschelling, daar gaan we namelijk binnenkort naar toe, maar ja, ik kan niet eens kaartlezen. En mijn baasje heeft schoenen met noppen gekocht, voor de behendigheid. Maar ja, ik loop gewoon op mijn vier pootjes, dus aan die schoenen heb ik ook al niets. Trainer Harry zei gisteren tijdens de behendigheidstraining (omdat het regende deden we een jumping) dat ik best wel snel ben. Nu denkt mijn baasje zeker dat ze me met haar nieuwe schoenen beter bij kan benen. Ha, ha, volgens mij doet ze er verstandiger aan om wat aan haar conditie te gaan doen! [11-02-2004]
|
|
|
|
|
 Plenty energie
We hebben net twee uur gewandeld in het park en in de Heemtuin. Mijn baasje heeft daar ruim een uur lang met mij gespeeld en balletjes gegooid. Maar denk maar niet dat ik moe ben. Thuis aangekomen wil ik nog wel langer spelen. Maar mijn baasje schenkt geen aandacht aan mij. Mmmmm, wat kan ik uitvreten... oh leuk, ik kan wat takken uit de houtopslag stelen, dat mag niet, dus dan komt mijn baasje vast even kijken. Hé, kijk dan, toe nou... ze komt niet naar buiten. Mmmm, die lege bloempotten op het plantenrekje, zou ik die omver kunnen duwen? KLENG, oeps... kapot. Nou zal ze toch wel naar buiten komen? Maar nee hoor, volgens mij is mijn baasje mij aan het negeren.... ;-(( Gelukkig komt even later Dizzy op bezoek met de vader van mijn baasje. Maar ze blijven niet lang, want dat is te vermoeiend voor Dizzy. Als we naar de studeerkamer gaan, heeft mijn baasje een verrassing voor me: een nieuw speeltje! PIEP PIEP PIEPERDEPIEP! Daar ben ik weer een uurtje mee zoet. Tot ik het speeltje wil molesteren, dan pakt mijn baasje het speeltje af. Maar als ik het speeltje niet terug krijg, dan wil ik aandacht. WAF WAF WAF..... Tsja, en nu lig ik voor straf op mijn kleedje. ‘Plaats, af, blijf’ zei mijn baasje. Tot twee keer toe wil ik weer van mijn plaats weglopen, maar mijn baasje stuurt mij iedere keer weer terug. Uiteindelijk leg ik me er maar bij neer. Ik mag ook niets.... [12-02-2004]
|
|
|
|
Hema-worst
Gisteren met behendigheid had ik me toch een aandacht voor mijn baasje.... of was het omdat ze een jaszak vol met Hema-worst had??? ;-)))
[25-02-2004]
|
|
