|
|
 |
|
|
 |
|
|
|
 Kat of hond?
Hier in huis wonen ook twee je-weet-wel-katers. De oudste is Tim, 12 jaar, Europese korthaar, zwart met wit. Hij wil alleen maar kroelen met mijn baasje en gaat mij uit de weg. Om niet mijn aandacht te trekken gaat hij heel langzaam lopen als ik in de buurt ben. De andere kat is Poeki, 10 jaar, Europese korthaar, rood getijgerd. Hij is heel anders dan Timmy. Hij is niet bang voor mij en hij gaat mij zeker niet uit de weg. Bovendien is hij fel. Als we samen ‘spelen’, dan zet hij af en toe zijn tanden in mijn hanglippen of in mijn wang. Soms krijg ik een mep, maar meestal ‘zonder nagels’. Als ik in een goede bui ben dan lik ik zijn oortjes. Poeki zit in een identiteitscrisis. Is hij nu kat of hond? Want hij wil ook wel met mijn baasje een blokje om. ‘s Ochtends wandelen we meestal niet zo ver, en Poeki heeft besloten voortaan mee te lopen. Als we de poort uit lopen dan zit hij ons al op te wachten. Door het belletje aan zijn halsband kan ik goed horen waar hij is. Soms wacht ik even op Poeki. Onderweg moeten we goed opletten dat we hem niet kwijt raken. Als hij ons niet meer ziet gaat hij heel hard miauwen tot mijn baasje hem roept. Dan komt hij weer aangehuppeld, rinkel-de-rinkel. De mensen in de buurt moeten er wel om lachen. Ik vind het wel gezellig, zo met z’n drietjes! [02-07-2004]
|
|
|
|
Wandeling met Senta
Gisterochtend hebben we gewandeld met Senta op het Rozendaalse Veld bij Arnhem. Via het Friese Stabij Forum was weer een leuke groep opgetrommeld. Er waren veel bekenden en ook een paar nieuwe gezichten. Ik heb niet alle namen onthouden, maar dat komt omdat ik het veel te druk had met het achtervolgen van Kayleigh. Zelfs Sypke zag ik niet meer staan, nee, Kayleigh! .... zucht .... Meer foto’s. [04-07-2004]
|
|
|
|
|
|
35 kilometer gewandeld?
Vandaag was een schitterende dag met prima wandelweer. Zon, wind, droog en niet te warm. Dit keer hebben we afgesproken met de baasjes Esther en Maartje, de stabij’s Yorick, Sanne, Byke en stabij-wanna-be Tess. Toen ik Yorick zag was ik nog aangelijnd en natuurlijk moest ik meteen weer lelijk doen tegen hem. Snel aan de wandel en de riemen los zullen de baasjes gedacht hebben en de rest van de wandeling hebben we ons redelijk gedragen... alhoewel... Byke heeft een nieuw parfum uitgeprobeerd, door in een verse vlaai te gaan liggen rollen, Tess heeft een stukje van de stront geproefd en Yorick had af en toe stront in zijn oren. Ik was Oost-Indisch doof toen ik een lekker teefje achterna zat en Sanne.... mmmm.... volgens mij is Sanne de enige die zich helemaal voorbeeldig heeft gedragen. Mijn baasje vond de wandeling een mooie gelegenheid om de gps-ontvanger uit te proberen. Helaas ging het apparaat volledig overstuur, waarschijnlijk door de vliegtuigen en het nabij gelegen vliegveld. Gelukkig hebben Esther en Maartje wel een goed richtingsgevoel en dat bracht ons weer feilloos terug bij de auto’s. De gps-ontvanger gaf inmiddels aan dat we 35 kilometer hadden gewandeld, maar dat kan natuurlijk niet in anderhalf uur tijd. Tsja, de techniek staat voor niets, dan maar liever je neus achterna lopen. Na de lunch moest Esther werken, en ging ze met Sanne en Yorick naar huis. Wij gingen nog even door met wandelen. De bedoeling was nog een half uurtje, maar omdat het zulk mooi weer was, werd dit twee-en-half uur, met de gebruikelijke fotosessies uiteraard. Ik hoorde onze baasjes afspreken om volgende week een heuse gps-route te gaan wandelen. Die hebben lef! Als er dan maar geen stoorzenders in de buurt zijn.... Blijkbaar houden ze wel van een gokje ;-)) [07-07-2004]
|
|
|
|
|
|
|
|
Lees ook het dagboek van Byke over deze dag.
|
|
|
|
V.l.n.r. baasje Maartje, Sanne, Byke, Tess en Yorick. Auke is lui en speelt niet mee, tegen zoveel viervoeters kan hij niet op.
|
|
|
 |
|
|
Fotosessie
- Foto links, van achter naar voor: Byke, Tess en Auke
- Foto linksonder, v.l.n.r.: Auke, Tess en Byke.... baasje schiet nou op, de grassprietjes kietelen in mijn gezicht!
- Foto onder, v.l.n.r.: Byke, Tess en Auke.
|
|
|
 |
|
|
|
|
Samen met Dizzy op de gemeentehomepage
Het moet niet gekker worden. Nou sta ik weer samen met Dizzy op de homepage van de gemeente Geldermalsen. Nog even en ik kan niet meer onherkenbaar over straat. Ik denk dat ik maar eens ga oefenen hoe ik mijn ‘poothandtekening’ kan zetten, want ik word wel heel bekend zo...., of berucht ;-) Met dank aan de collega van mijn baasje: Lieke! [08-07-2004]
|
|
|
|
|
|
Incognito...
Wat een publiciteit rondom mij en mijn site de laatste tijd. Het wordt steeds moeilijker om mijn fans van mij af te slaan. Nu sta ik zelfs al in het NVSW-blad, in het artikel Stabijs op het web. Volgens de auteur zou ik vooral niet luisteren, vaak blaffen en mijn baasjes regelmatig voor schut zetten. Ik kan bijna niet meer onopgemerkt over straat. Dan maar incognito.... [09-07-2004]
P.S. Wat een hond al niet doet voor een hondenkoekje.....
|
|
|
|
|
 GPS-wandeling in Austerlitz
Vandaag wilden mijn baasjes een echte GPS-wandeling van Staatsbosbeheer lopen. Ze kozen voor de wandeling in Austerlitz. Gewapend met regenpak, wat lekkers en water voor onderweg, reservebatterijen en de GPS-ontvanger begonnen we aan onze tocht. Het leuke van een GPS-route is dat je zelf je weg moet vinden en niet over de meest gebruikte paden wandelt. Avontuurlijk wandelen dus. Maar op een gegeven moment liepen mijn baasjes steeds heen en weer. Ze snapten er niets van. Liepen ze naar links, dan moesten ze volgens het apparaat naar rechts. Liepen ze naar rechts, dan moesten ze volgens het apparaat naar links. Zucht. Nou, baasjes, ik zal het nog één keer uitleggen:
a. Het is bewolkt, denk maar aan die stortbui die we net over ons heen hebben gekregen.
b. We hebben niet zoveel satelietontvangst.
c. De afwijking van het apparaat bedraagt daardoor zo’n 100 meter.
d. Wel eens aan gedacht dat ons volgende waypoint binnen die 100 meter valt?
e. Het apparaat geeft door die 100 meter afwijking dus iedere keer wat anders aan.
f. Als ik jullie was zou ik gewoon het volgende waypoint instellen....
Uiteindelijk. zo’n 10 minuten later, waren mijn baasjes op hetzelfde idee gekomen en konden we de wandeling vervolgen. Tsja, de techniek is leuk, maar je moet er wel mee leren omgaan. Aan het eind van de route hebben mijn baasjes een stukje afgesneden. Op het kaartje zie je in het blauw de route van waypoint naar waypoint en in het rood de route die we daadwerkelijk hebben gelopen (een klein 8 kilometer). [11-07-2004]
|
|
|
|
 Nare droom?
Ik loop met mijn baasje in een donker bos. Het gps-apparaat is de weg kwijt, en wij dus ook. We dwalen en we dwalen, het bos wordt steeds dichter en donkerder. Het gaat ook nog eens regenen. Moeten we nou naar links of naar rechts? Welk bospad moeten we in? Waar moeten we naar toe? Waf, baasje, help, waf, waf, waarheen, help, piep, piep....
En plots schrik ik wakker. Als ik eenmaal bij mijn positieven ben, blijkt dat dit alles slechts een nare droom was.
 Dan herinner ik me alles weer. We liepen niet alleen in het bos, maar samen met Byke en Tess en hun baasje. Het bos was niet donker, maar juist heel mooi en afwisselend. Er was ook een stukje heide bij. Het gps-apparaat deed prima zijn werk. Het ging pas regenen toen we bijna bij de auto’s waren en we ruim 11 kilometer hadden gelopen. Met andere woorden: we hebben er weer een prachtige wandeldag op zitten. Byke en Tess hebben zelfs samen met hun baasje bosbessen geplukt en gegeten. Onderweg zijn Byke en ik door iedere modderplas heen gebaggerd die we tegenkwamen. Toen een vreemde hond mij op mijn nummer zette, wilde Byke mij te hulp schieten en in de pauzes heb  ik Byke’s oortjes schoongelikt. Byke en ik zochten elkaar steeds op. Tess liep meestal voorop, maar zij heeft dan ook een uithoudingsvermogen waar Byke en ik jaloers op mogen zijn.
Jammer was dat mijn baasje vergeten was om in de gps-ontvanger de ‘track history’ aan te zetten, waardoor we niet terug kunnen zien hoe we nu echt gelopen zijn. Maar daar weet ik wel wat op: nu moeten we de wandeling gewoon nog een keertje over doen! Maaruh.... niet vandaag hoor, ik ben een beetje moe.... gaap.... [14-07-2004]
Lees ook het verslag op de site van Byke & Tess!
|
|
|
|
|
|
Auke in landelijke krant
Tjeempie, lig ik vanochtend nog lekker op mijn kleedje te doezelen terwijl mijn baasje haar ontbijt nuttigt en de krant leest, begint ze opeens te gillen en te lachen! Ik was gelijk goed wakker. Waarom al die commotie? Blijkt dat de foto die mijn baasje heeft ingestuurd naar de AD-Vakantiefotowedstrijd geplaatst is in de krant. Het moet niet gekker worden! Nu kan ik ook al niet meer onherkenbaar over straat mét zonnebril.... [17-07-2004]
|
|
|
|
|
Schuifelend een blokje om
Er is iets vreemds aan de hand met mijn andere baasje. Sinds een week loopt hij een beetje moeizaam en krom. Hij heeft ook al de hele week niet met mij gespeeld. En als hij overeind moet komen dan duurt het wel een tijdje. Last van zijn rug, zegt mijn baasje. Soms loopt hij een klein stukje mee als ik wordt uitgelaten, maar ook dat gaat moeizaam. Hopelijk is hij voor de vakantie weer beter. In ieder geval zijn de plannen om te gaan kamperen al overboord gezet en heeft mijn baasje via internet alternatieven geregeld. Maar goed, zo ver is het nog niet en we hopen nu maar dat hij op tijd weer beter is, zodat we in Drenthe mooie lange boswandelingen kunnen maken. [22-07-2004]
|
|
|
|
Lingepad, 1e etappe
Toen mijn baasje vanochtend de rugzak inpakte voelde ik al dat er iets ging gebeuren. Want als mijn baasje de rugzak inpakt dan kan dat maar twee dingen betekenen: ofwel we gaan trainen, ofwel we gaan wandelen. Dit keer gingen we wandelen. Door onze gemeente loopt een Lange Afstands Wandelpad. Dit LAW-pad (nr. 6-2), het Lingepad, begint in Leerdam, ook niet zo ver bij ons vandaan. Met de trein gingen we van Geldermalsen naar Leerdam, met de bedoeling om de eerste etappe van het Lingepad te lopen. Dit is ook een NS-wandelroute, die eindigt op het station in Beesd. De route is 16 kilometer lang. We hebben er vier uur over gelopen, inclusief pauzes. Op de route moeten honden aan de lijn blijven. Op een paar kleine stukjes mocht ik van mijn baasje toch even los. Verder heb ik keurig aan de lijn gelopen. Het was wel erg warm. De meeste stukjes land langs de Linge zijn privé-bezit, en het duurde lang voordat we een openbaar stukje gevonden hadden waar ik even kon zwemmen. Gelukkig kwamen we onderweg ook veel plassen regenwater tegen en ik mocht van mijn baasje in iedere plas even verkoeling zoeken. Onderweg hebben we ook nog een stabij gezien. Uit Schoonhoven, tenminste, dat stond op de boot van zijn baasjes. Terwijl we op de trein in Beesd zaten te wachten kon ik even op adem komen, en dat was ook wel nodig. Want mijn baasje speelt het niet helemaal eerlijk: naar en van het station van Geldermalsen ging ze op de fiets. En ik moest gewoon lopen! Da’s niet eerlijk! Nu lig ik uitgeteld op mijn kleedje. En mijn baasje? Die heeft spierpijn! Net goed.... [23-07-2004]
|
|
|
|
 |
|
|
|
 Route-test-team
- Route: Nicky Gootjes / ANWB - Huizen
- Afstand: 10,8 kilometer (niet 15 zoals in de beschrijving)
- Gezelschap: Byke, Tess en hun baasje Maartje
Leuk, alweer wandelen met Byke en Tess! Zou de route van Nicky Gootjes helemaal kloppen, of lopen de baasjes onderweg verkeerd. Dat was de centrale vraag vandaag. En toegegeven: het viel mee. Het merendeel van de aanwijzingen waren makkelijk te volgen. Alleen, welk klaphekje zou ze bedoelen? En die Y-splitsing na het ‘dalletje’ is dat hier of verderop? Aan het eind van de wandeling kwamen we, ondanks dat we ook daar weer verkeerd waren gelopen, toch goed uit. Verder was het een prachtige wandeling, mooi afwisselend, door bos, heide en langs akkervelden. Klein minpuntje: aan het eind moesten we wat vaker aan de lijn omdat we ofwel niet los mochten van de terreinbeheerder, ofwel omdat er een verkeersweg langs de route liep. Maar al met al was het weer een hele geslaagde wandeldag. Oordeel van het route-test-team: voor herhaling vatbaar! [27-07-2004]
|
|
