|
|
 |
|
|
 |
|
|
|
Hyper-pieper
Gisteravond hadden we weer jachttraining. Gelukkig hebben we de hele avond in twee groepen gewerkt, waardoor we niet meer zo lang hoeven te wachten. Ik was ook iets minder hyper dan de vorige keer. Okee, af en toe blaf ik nog van ongeduld als ik nog niet aan de beurt ben, maar het grootste deel van de tijd bleef het bij piepen. Vergeleken bij de voorgaande trainingsavonden is dat volgens mijn baasje al een hele vooruitgang. We kregen weer iets nieuws: over water apporteren. Het water wilde ik wel in (het was zo warm), maar waarom recht naar de overkant zwemmen als je ook langs de kant kunt wandelen om bij de dummy te komen? Over het verloop van het apporteren zullen we het verder maar niet hebben. Mmmm, eigenlijk wel lekker in het water, ik denk dat ik er nog maar even in blijf. Mijn baasje maakte geen indruk op me. De trainer zei dat ze eens een keer goed boos op me moet worden. Dat probeerde ze, maar ja, mijn baasje kan helemaal niet boos op me worden, hi, hi. De trainer probeerde het ook nog even, maar ach, ik ben niet zo gauw onder de indruk. De trainer zei later dat een stabij eigenlijk niet zo’n goede keus is voor een eerste hond van een voorjager. Mijn baasje heeft hem uitgelegd dat ik ben uitgekozen op mijn karakter (voor zover je alles moet geloven wat in de boekjes staat) en uiterlijk. Pas later is besloten om - aangezien ik een jachthond ben - ook jachttraining te gaan volgen, maar niet met de intentie om te gaan jagen. Anders hadden ze wel een baasgerichte gehoorzame labrador met een grote will to please gekozen. Eerlijk toegegeven, mijn baasje vindt het best wel moeilijk om mij op te voeden (de laatste dagen luister ik voor geen meter, zegt ze) en ze vraagt zich af of het wel zo’n goede keus was om als eerste hond te kiezen voor een stabij en dan ook nog eens voor een reu. Maar ze heeft geen spijt hoor, het kost alleen wat meer moeite.... en tijd.... en veel geduld.... en wat vaker tot 10 tellen.... maar verder ben ik wel lief hoor! ;-))
[06-06-2003]
|
|
|
|
Een slechte generale....
In de toneel- en theaterwereld zeggen ze dat een slechte generale repetitie leidt tot een goed première. Geldt dat ook voor examens op de KC? Vanavond hadden we een soort proefexamen, want zaterdag hebben we examen. Volgens mijn baasje luister ik al een aantal dagen erg slecht en dat bleek ook vanavond weer. Bij de af/blijf ‘tijgerde’ ik beetje bij beetje een meter van mijn plek vandaan (want het gras is tenslotte altijd groener;-) Tijdens de zit/blijf deed de Berner Senner uit onze klas voor hoe je er als een speer vandoor kan gaan, en ik moest natuurlijk even laten zien dat ik dat ook kan. Nou is dat nog niet zo erg, als ik daarna maar op commando terug naar mijn baasje ga, maar u raadt het al..... hier?? nooit van gehoord. Ook bij de terug plaats vond ik het nodig om ervandoor te gaan. Trainer Guus zegt dat mijn baasje strenger tegen mij moet zijn. Hé? Waar hebben we dat meer gehoord? Het apporteren deden we vervolgens uit voorzorg aan de lange lijn, maar apporteren is sowieso al een soapstory aan het worden en het heeft nog geen happy ending. Dus dat belooft veel goeds voor het komende examen. Mijn baasje vraagt zich af waarom ik uitgerekend nu slechter begin te luisteren. Zou het toch nog een staartje van de pubertijd zijn? Ik ben nu 15 maanden. Of heb ik gewoon maling aan mijn baasje en neem ik een loopje met haar? We vrezen voor het laatste.... [09-06-2003]
|
|
|
|
|
|
Markeerapport
Gisteravond tijdens de jachttraining begonnen we met een markeerapport over een afstand van ongeveer 40 meter. Bij een markeerapport moet je het apport markeren met je ogen en je hoeft dus niet met je neus te werken. Ik mocht al als tweede en wat denk je? Als een speer ging ik (uiteraard nadat mijn baasje het commando apport had gegeven) naar de plek waarde dummy viel en net zo snel rende ik op het fluitcommando met dummy en al terug naar mijn totaal verbouwereerde baasje. De afwerking was verder wat slordig, maar voor mijn baasje was dit al een hele overwinning. De aanhouder wint zullen we maar zeggen. Heel trots zei ze tegen de andere hondenbaasjes “Zagen jullie dat?” Nou, niet overdrijven hoor. Misschien was het wel beginnersgeluk. Na het aangelijnd en los volgen (waarbij het al een half achtje duurt voordat mijn baasje mijn aandacht getrokken heeft, er valt immers zoveel te snuffelen) en het vooruit sturen (waarbij alle honden een sterke afwijking naar rechts vertoonden want langs de waterkant rook het wel heel lekker), moesten we alle tassen, jassen en stoeltjes redden van een steeds dichterbij komende kudde koeien (inclusief stier). Daarna moesten we twee keer een verloren apport in hoge begroeiing zoeken. Met een beetje hulp van de trainer vond en pakte ik de dummy en ik kwam netjes na het fluitcommando met dummy en al naar mijn baasje terug. Ook nu leek de afwerking weer nergens op, maar de avond kon al niet meer stuk. Dat ik de smaak te pakken had en daardoor de hele avond een beetje luidruchtig was,nam mijn baasje maar op de koop toe. Hopelijk gaat het volgende keer weer zo goed, maar nu eerst maar eens afwachten hoe ik het er morgen bij het examen van de C-cursus op de KC Culemborg vanaf breng...... [13-06-2003]
|
|
|
|
 Proefkamperen in Salland
Na het examen gisteren lieten mijn baasjes mij een tijdje alleen thuis. Ze kwamen terug met een auto vol nieuwe spullen. Maar er kon nog meer in de auto. Tassen werden ingepakt, en ook mijn kleedje ging mee. Zouden we weer op vakantie gaan? Na een rit van anderhalf uur kwamen we tegen vijf uur aan bij de prachtige, goed verzorgde minicamping ‘t Linderhof bij Raalte. Daar stonden ook de ouders van mijn baasje in een wit verrijdbaar huisje. Caravan noemen ze dat. ‘We gaan proefkamperen,’ zeiden mijn baasjes. Ik nog om me heen kijken waar ons huisje op wielen was, maar dat had ik verkeerd begrepen. Mijn baasjes gingen aan de slag met hun gloednieuwe koepeltent. Het lijkt wel puzzelen.... Tien keer de gebruiksaanwijzing lezen.... Ik bekeek het allemaal om mijn gemak van een afstandje, lekker in de schaduw. Ja baasjes, gaat goed zo, ga zo door..... Na het inrichten van ons huisje en het geïmproviseerde avondeten gingen we een wandelingetje maken. Nou, zeg maar wandeling. Even naar Raalte. Volgens de borden was het 2 kilometer, maar het waren er bijna 4. En daarna ook weer terug. Het was al donker toen we terug kwamen.
 Vandaag hebben we in het Nationaal Park de Sallandse Heuvelrug op de Sprengenberg gewandeld. We liepen de Oranje route van 6 kilometer. Wat een prachtig gebied! Afwisselend liepen we door bos en over de hei. Helaas mochten honden niet los. Uiteraard vonden mijn baasjes het nodig om na deze wandeling een terras op te zoeken. Ik heb me hierbij maar neergelegd, onder het tafeltje wel te verstaan. Even uitrusten in de schaduw. De uitsmijter van mijn baasje rook wel erg lekker, bijna had ik een hap te pakken, maar mijn andere baasje was sneller. Ik mag ook niks..... De rest van de middag hebben we geluierd bij de tent en eind van de middag werd alles weer afgebroken en ingepakt. Mijn baasjes waren heel benieuwd hoe het met mij zou gaan bij het proefkamperen. Zeg maar gerust dat ze hoopten dat ik me zou gedragen en niet de hele camping bij elkaar zou blaffen. Maar ik ben toch een voorbeeldig hondje? ‘s Nachts heb ik in mijn eigen riante slaapcabine geslapen. Netjes op mijn kleedje, ik heb niet geblaft en ik heb ook niet de tent afgebroken. Overdag blafte ik af en toe, maar daar ben ik hond voor, toch? Een beetje waaks mag wel. Mijn baasjes vonden het proefkamperen geslaagd. (Dan ben ik dit weekend tenminste nog ergens voor geslaagd.....;-))) Ik denk dat we binnenkort - als de agenda’s het toelaten - weer op pad gaan. Ik ben benieuwd welk wandelgebied mijn baasjes dan uitkiezen. [15-06-2003]
|
|
|
|
|
Diploma-uitreiking KC Culemborg
Mijn baasje ging naar de diploma-uitreiking van de KC. Ik mocht niet mee, ik ben immers gezakt. Overigens is het geen schande dat ik gezakt ben hoor. Van de twee C-groepen heeft maar de helft van de deelnemers examen gedaan en daar is nog eens de helft van gezakt. Dus ik ben niet de enige ;-)) [16-06-2003]
|
|
|
|
Hazenbaan
Vandaag kwam mijn vriendje Frits uit Limburg met zijn baasjes naar de Betuwe om met mij de hazenbaan te lopen. Jammer genoeg snapte Frits niet wat de bedoeling was. Waarom zou je immers achter een stuk bewegend plastic aanrennen? Ik bedoel: je mag het niet grijpen, niet opeten, je mag er alleen maar hard achteraan. En misschien kwam het door de hitte, maar af en toe had ik ook niet goed in de gaten waar het stuk plastic zich bevond. Dan wilde ik in tegengestelde richting alvast naar de finish lopen..... Scheelt weer energie, toch? Ze hebben stabij’s niet voor niets slim gemaakt. [21-06-2003]
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
Clubmatch KC Culemborg
‘Beste van het ras’ prijkt op mijn oorkonde, maar dat is niet zo moeilijk..... [22-06-2003]
Lees verder.
|
|
|
|
|
|
Kneusjes-klasje
Vanavond hadden we weer jachttraining. Eindelijk werd de groep van ongeveer 15 honden gesplitst. Ik kwam natuurlijk in het kneusjes-klasje van niet-apporterende jachthonden.... Maar dat geeft niets hoor! Ons groepje is lekker klein. Twee waren er niet , ééntje ging er na ruzie met de trainer vandoor (allebei een slechte dag gehad denk ik, jammer). Ik bleef met nog twee andere honden over, dus we kregen veel aandacht. Inmiddels heeft mijn baasje fazantenveren om mijn dummy gebonden. Dat is interessant. Alleen vertoon ik nu wat prooigedrag: ik wil de dummy ophalen, vastpakken, maar niet meer terugbrengen. Mijn baasje rent dan hard de andere kant uit. Maar dat werkt niet. Het werkt pas als ze echt uit het zicht is. Dus iedere keer als ik ging apporteren dook mijn baasje ergens de struiken of de brandnetels in.... hi hi. Het wordt steeds leuker, jachttraining, hoe dresseer ik mijn baasje...;-))) Het vooruit sturen oefenden we met een plastic voorwerp dat de trainer op zo’n 30 meter afstand in het veld had neergezet. Ik als een speer erop af. Eerst het brokje eraf gegeten (uiteraard), daarna besloot ik er met het plastic voorwerp vandoor te gaan. Oost-Indisch als ik ben ren ik overal heen, behalve richting mijn baasje. Dus hup.... daar ging ze de struiken weer in (braaf....). Uiteindelijk zocht ik mijn baasje maar weer op. Mijn baasje schaamde zich een beetje voor haar Oost-Indische Stabij. De trainer vond het niet zo erg. ‘Hij ging toch netjes vooruit, en uiteindelijk kwam hij voor, en ook nog eens het plastic voorwerp geapporteerd.’ Ach, het is maar hoe je het bekijkt. Eind van de les mochten we even lekker met z’n drieën spelen langs/in de waterkant. Dat was eigenlijk nog het leukste van de avond ;-)) [26-06-2003]
|
|
e naar museumdorp Orvelte. Mijn baasjes vonden dat ze deze vakantie genoeg leuke dingen voor Auke hebben gedaan en nu wilden ze wel eens de ‘toerist’ uithangen. Whatever that may be.... Een beetje rondstruinen en veel op een terras zitten zullen ze bedoelen. Maar het is ook bijna dertig graden (!) en eigenlijk ben ik wel blij dat ik niet als een jonge dartelende hond door de bossen hoef te rennen. En aangezien ik als pup veel ‘terrastraining’ heb gehad, blijf ik nu rustig bij mijn baasjes in de schaduw op het terras liggen. We kwamen in het dorp ook nog mensen tegen die achterop de fiets in een mandje respectievelijk een stabij en een wetterhoun hadden. Mijn baasjes zijn hiermee op een idee gebracht. Oh jee, als ik straks maar niet in zo’n mandje achterop de fiets hoef. Hé baasje, zou je niet beter een bakfiets of zo kopen? ‘s Avonds ben ik nog steeds uitgeteld van ons uitstapje naar Orvelte en de hitte maakt het er niet beter op. Geen lange wandeling meer vandaag (gelukkig). [01-06-2003]
Apport!
Examen C-cursus KC Culemborg
