|
|
 |
|
|
Vieze stabij
Vandaag heb ik mijn baasje meegeholpen om de oprit schoon te spuiten. De oprit werd heel schoon, en als u nu denkt, waar is al dat vuil dan gebleven? Kijk dan maar eens naar mij! [02-06-2004]
|
|
|
|
|
|
 Kampioenschapsclubmatch
Gisteren werd de clubmatch van de NVSW gehouden. Mijn baasje en ik gingen voor mijn laatste Zeer Goed. En, we gingen ZT (zeer tevreden) naar huis, want ik kreeg een ZG met een mooi keurverslag. Hiep hoi, ik hoef nu nooit meer naar zo’n duffe tentoonstelling. En mijn baasje kan voortaan zonder mij naar tentoonstellingen, als toeschouwer (lekker relaxed). Ik heb nu alle papieren om dekreu te kunnen worden.... maar helaas, er ontbreekt nog één ding, en dat is toestemming van mijn baasje. Zij vindt dat ze mij nog niet goed genoeg onder appèl en onder de duim heeft, waardoor ik nogal macho reageer op andere stabij-reuen. En zolang dat niet goed zit mag ik van mijn baasje zeker niet dekken. Dat is balen, en dat vinden blijkbaar meer mensen binnen de rasvereniging. Maar mijn baasje neemt rustig de tijd om te beslissen. Misschien komt het er wel nooit van, en misschien is de situatie over een jaar totaal anders. En eerlijk gezegd, ik ben ook pas twee jaar, dus ik heb nog tijd zat, toch? Verder was het een leuke dag met heel veel bekenden. Bijna iedereen van onze jachttrainingsgroep was er bijvoorbeeld en ook een aantal mensen van het Friese Stabij Forum. Okee, ik was best wel macho, en mijn baasje stond doodsangsten uit toen we met bijna 40 reuen tegelijkertijd hutje mutje in de ring stonden. Gelukkig mochten uiteindelijk 5 reuen in de ring blijven en we waren heel snel aan de beurt. Mijn baasje heeft mij omgekocht met geitekaas. Door constant mijn aandacht te vragen kreeg ik niet de kans om te fixeren naar andere reuen. Oh, ik ben best wel een aantal keren uitgevallen hoor, maar dat was buiten de ring. Mijn baasje wordt er wel een beetje moe van. Een deel van mijn gedrag is immers wel het gevolg van haar eigen gedrag. Maar wat ze hier nu aan moet veranderen, daar is ze nog niet helemaal uit. Om een uur of twee heeft mijn baasje mij in de auto gezet, Ik hoefde immers toch niet meer de ring in. Had mijn baasje even de handen vrij, om nog even overal te kletsen en wat foto’s te maken. De eindkeuringen heeft ze niet meer afgewacht (sorry!), ze vond dat ik lang genoeg in de auto had gezeten. ‘s Avonds zijn mijn baasje en ik allebei voor de televisie in slaap gevallen. Best wel vermoeiend, zo’n dagje kampioenschapsclubmatch. Klik hier voor meer foto’s en mijn keurverslag.
[06-06-2004]
|
|
|
|
Coooool
Tropische temperaturen teisteren Nederland en langharige honden zoals ik. Pufffff... nergens zin in, veel te warm. Totdat..... mijn baasje de cementkuip (zonder cement) tevoorschijn haalt en vol spuit met water. Cooool! Mijn baasje gooit een speeltje in de kuip, en ik moet het er weer uit halen. Zo word ik lekker nat. Er is echter één probleem. Het speeltje zinkt naar de bodem. Okee, ik weet inmiddels uit ervaring dat ik het speeltje kan pakken als ik mijn hele koppie onder water steek. Maar daar heb ik vandaag niet zoveel zin in. Mmmmm, eerst maar eens met mijn pootjes proberen...lukt niet. Daarna geprobeerd om de cementkuip om te trekken door er mijn tanden in te zetten.... dat mocht niet van mijn baasje. Vervolgens tegen het speeltje gaan blaffen, maar ook dat hielp niet. Misschien dat mijn baasje mij wil helpen? Ik ga voor haar zitten en kijk naar haar gezicht en vervolgens naar de kuip. Dan weer naar haar gezicht en weer naar de kuip. Pffff, volgens mij begrijpt ze me wel, maar ze vertikt het om op te staan en me te helpen. Tjee..... wat nu? Uiteindelijk besluit ik toch maar om heel snel met mijn kop onder water te duiken om het speeltje te pakken. Triomfantelijk maak ik een ererondje door de tuin. Als ik het speeltje daarna aan mijn baasje afgeef, gooit zij het vervolgens weer onder water..... En nog een rondje! [09-06-2004]
|
|
|
|
 Wandeling op therapeutische basis...
Vandaag gingen mijn baasjes en ik wandelen met de Sanne, Yorick en hun baasjes. Volgens mijn baasje was dit een wandeling op therapeutische basis. Het was namelijk niet alleen de bedoeling om gezellig te wandelen, maar ook om tips te krijgen ten aanzien van mijn machogedrag. Yorick was namelijk ook zo macho als ik, misschien nog wel meer. Zijn baasjes weten - in tegenstelling tot mijn baasjes - hoe ze daar goed mee om moeten gaan en ze hebben Yorick nu goed onder controle. Nou, dat wil mijn baasje met mij ook wel. Vandaar dus, na al enkele tips via de digitale snelweg te hebben uitgewisseld, deze wandeling. Het begon al ‘goed’. Beiden aan de lijn en ik natuurlijk meteen grommen en uitvallen. Iedere keer als ik dat deed, dan liep mijn baasje de andere kant op. Maar ja, zo schoten we niet veel op. Toen gaf mijn baasje de riem aan Yorick’s baasje Esther. Oei... iedere keer als ik ongewenst gedrag vertoonde, corrigeerde ze mij. Daar was ik toch wel een beetje van onder de indruk. Na een tijdje liep ik wat rustiger aan de lijn en nam mijn baasje mij weer over. En iedere keer als ik wegkeek van Yorick moest ze mij belonen. Toen dit een tijdje goed ging mocht ik los. Tsja, en het eerste wat ik deed was op Yorick afstormen die nog aan de lijn zat. Baasje Esther greep professioneel in, voorlopig haalde ik het wel uit mijn hoofd om nog een keer in de buurt te komen. En nog steeds werd ik iedere keer door mijn baasje met stem beloond als ik wegkeek van Yorick. Ook werd ik als het nodig was door mijn baasje afgeleid met een tennisbal. Nou, dat heeft mijn baasje geweten. Sanne is namelijk gek op tennisballen en zij week de hele wandeling niet meer van haar zijde. Op een gegeven moment ging het zo goed dat ook Yorick los mocht. Gelukkig maar, want ik vond het wel vervelend dat ik los mocht lopen en hij niet, ik ben tenslotte de hond met het gedragsprobleem... We zochten elkaar regelmatig op, en iedere keer als ik wegkeek werd ik weer beloond. Als de  spanning te hoog opliep dan leidden onze baasjes ons snel af. Eigenlijk ging het best wel goed, hoewel onze baasjes wel steeds op bleven letten. Aan het eind van de wandeling werden we allebei aangelijnd en we liepen zonder problemen naast elkaar. Het is zelfs gelukt om nog een groepsfoto te maken. Voor de zekerheid zit Sanne in het midden, Yorick zit rechts. Al met al een geslaagde wandeling. Mijn baasjes heeft veel tips gekregen en ook weer een beetje meer zelfvertrouwen, en ik hoorde zelfs dat ze binnenkort weer willen gaan wandelen. Ik ook, ik ook!!! [13-06-2004]
|
|
|
|
Proefles behendigheid in IJsselstein
Gisteravond hebben we op proef een les gevolgd bij Behendigheidsschool IJsselstein. ‘Op proef’ omdat ook bekeken zou worden of we qua niveau met de groep mee kunnen komen, want eigenlijk is deze groep iets ‘te hoog’. Gelukkig mogen we blijven, alhoewel mijn baasje gisteren niet zo behendig was. Je had haar moeten zien, wat een kluns! Tsja, vind je het gek dat ik niet altijd begrijp welke kant ik op moet ;-( Maar okee, we zijn er ook al weer een paar weken tussenuit geweest, en daarvoor was de training ook niet erg continu geweest. Bij de KC Culemborg moesten we naar een andere groep op een avond dat mijn baasje niet kan, de particuliere school waar we daarna heen gingen had na vier keer al zomerstop en inmiddels zijn we al weer een paar weken verder. Maar wie weet wordt het nu beter en kunnen we weer wat meer continuiteit in de training krijgen. Want eerlijk gezegd, sinds we in maart bij de KC Culemborg moesten stoppen met behendigheid, zijn we niet echt verder gekomen, en misschien zelfs wel wat achteruit gegaan (mijn baasje in ieder geval....). In IJsselstein trainen we deze zomer gewoon door, dus er is nog hoop voor mijn baasje ;-))))) [15-06-2004]
|
|
|
|
Moeilijk besluit: einde jachttraining
Mijn baasje heeft na lang nadenken een moeilijk besluit genomen: we gaan stoppen met de jachttraining. Voornaamste reden is natuurlijk mijn machogedrag naar de andere stabijreuen toe. Het wordt steeds erger, en ik vertoon het gedrag met name tijdens de jachttraining. Corrigeren werkt eerder averechts. Negeren lukt niet tijdens de jachttraining. Begin van dit jaar fixeerde ik, gromde ik en viel ik uit als ik een andere reu aan de lijn passeerde, nu vertoon ik dit gedrag al richting reuen die nog niet eens in de buurt staan en zelfs niet naar mij kijken.... Het gaat dus van kwaad tot erger. Om te voorkomen dat ik iedere week de kans krijg om weer van dit ongewenste gedrag te vertonen, stoppen we dus. Mijn baasje baalt wel een beetje, maar ziet geen andere oplossing. Natuurlijk gaan we wel werken aan mijn macho-gedrag, maar niet meer tijdens de jachttraining. Wel jammer hoor, want de jachttraining past natuurlijk prima bij een stabij. Maar voorlopig dus niet meer bij mij ;-(( Gelukkig blijft mijn baasje wel met mij werken, vanavond zijn we bijvoorbeeld weer naar behendigheid geweest, en daar ben ik helemaal niet macho. En wandelingen met andere honden en baasjes gaan we ook niet uit de weg. Tot nu toe gaat dat nog prima. Mijn baasje hoopt nu dat ik ‘over mijn machogedrag heen zal groeien.’ Maar of dat ooit nog goed komt? [21-06-2004]
|
|
|
|
 Wandeling Herperduin
Vanmiddag hebben we gewandeld met een aantal honden en baasjes van het Friese Stabij Forum. Baasje Annelou van Tibbe had het georganiseerd. De volgende hondjes liepen mee: Tibbe, Sibke, Kayleigh, Baloux, Jelmer, Byke, Snoopy en ik. Bijna allemaal reuen.... Maar gelukkig ging het goed, als ik los kan lopen ben ik minder macho dan aangelijnd. Ik heb de hele middag achter Kayleigh aangerend...zucht... wat een schatje. Alleen aan het eind zag ook Snoopy haar wel zitten, en toen bleef ik maar iets meer op afstand. Snoopy en ik hebben heel even naar elkaar gegromd, maar mijn baasje leidde mij snel af. De labradorreu die we onderweg tegenkwamen en die zich in onze roedel mengde kreeg van menig stabijreu een grauw en een snauw. Maar verder is de wandeling zonder problemen verlopen. Wat een mooi gebied is het daar. Het mooiste was natuurlijk de grote waterplas, waar we met z’n allen gezwommen hebben. Nou ja, dat wil zeggen, alleen de hondjes, want de baasjes bleven aan de kant. Baloux heeft alleen met zijn pootjes in het water gestaan. Zwemmen doet hij nog niet. Dit in tegenstelling tot zijn maatje Jelmer, als hij water ruikt dan ligt hij er al in. Ook de kleine Byke (pas 6 maanden) bleef niet achter en zwom dat het een lieve lust was. Na afloop van de wandeling hadden de baasjes Annelou en Erik voor de andere baasjes koffie, limonade en wat lekkers meegenomen. Ik moest toen al in de auto wachten :-(( Klik hier voor meer foto’s van deze wandeling. Annelou, bedankt voor het organiseren, we komen graag nog een keertje richting Herperduin! [27-06-2004]
|
|
|
|
|
|
GPS-wandeling in Winterle
Vandaag hebben we de ouders van mijn baasje en Dizzy opgezocht op een camping in Winterle. Konden mijn baasjes meteen hun nieuwe speeltje uitproberen, een GPS-ontvanger. Wat een ingewikkeld apparaat. Je kunt toch ook gewoon je neus achterna lopen? Of achter een tennisbal aan? Nee hoor, ze zijn bang dat ze verdwalen. Nou is dat nog niet zo gek, want Dizzy’s baasjes waren deze week een keer verkeerd gelopen en waren uiteindelijk 3 uur onderweg voordat ze weer terug bij de camping waren. Terwijl ze eigenlijk alleen een ommetje wilden maken! Overigens hebben we niet alleen in het bos gewandeld, er was ook een ven waar we lekker in het water konden spelen. Dat ging weer als vanouds: ik ren achter de tennisbal aan, en Dizzy rent achter mij aan. En maar lekker spetteren in het water. Eenmaal terug op de camping (hé? dus het GPS-apparaatje werkt!) lagen we allebei voor pampus.... [30-06-2004]
|
|
|
 |
|
|
