|
|
 |
|
|
 |
|
|
|
 Zomaar een dag uit het leven van.....
Alweer een paar dagen niets in het Frysk dagboek geschreven, maar ja, ik heb ook niet zoveel meegemaakt de laatste dagen. Mijn baasje was afgelopen week erg druk met muziek maken. En zo bijzonder zijn mijn dagen niet hoor. Neem bijvoorbeeld eens een dag zoals vandaag.....:
06:30 uur. Gaaaaaap, is het alweer zo vroeg, ah, goedemorgen, nou als jullie het niet erg vinden dan slaap ik nog even door terwijl jullie ontbijten. Pas als mijn baasje de ontbijttafel verlaat is het voor mij tijd voor actie. Eten!!! Als ik mijn brokken op heb kijk ik mijn baasje aan: Nou, zullen we dan maar? Even een blokje om. Snuffel, snuffel, sjok, sjok. Ik sta het liefst te treuzelen en mijn baasje wil het liefst snel doorlopen. Anders komt ze te laat op haar werk (ze zou natuurlijk ook eerder kunnen opstaan, maar ik geloof niet dat ze dat een goede optie vindt;-)
07:50 uur. We zijn weer thuis. Ik ren naar mijn kleedje in de keuken en ik zit al helemaal klaar voor mijn hondenkoekje. Mijn baasje gaat werken en ik ga weer lekker slapen. Aaaoeee, wat een heerlijk hondenleven.
12.30 uur. Is mijn baasje nou nog niet thuis? Zeker weer overwerken.
13:15 uur. Kloink! Hé, het tuinhek, mijn baasje is in aantocht! Kwispel kwispel, wat gezellig dat je er weer bent, maaruh, kom voortaan eens eerder naar huis! Mijn baasje gaat eerst eten, deze keer laat ik haar rustig eten, er zijn ook dagen bij waarbij ik ‘gezellig’ tegen haar ga blaffen....
13.45 uur. Met ‘gevaar voor eigen leven’ gaat mijn baasje met mij fietsen. De oude fiets van mijn baasje waar de Springer op zit, heeft (alweer) een lekke band. We gaan met de nieuwe fiets, maar daar kan de Springer nog niet op. Dus loop ik gewoon aan de lijn langs de fiets mee. Gelukkig maak ik onderweg geen plotselinge bewegingen.
14:30 uur. Veilig thuisgekomen. Hijg, hijg, kom baasje, nog even spelen. Een paar keer wordt er een balletje gegooid, maar daarna is het afgelopen. Mijn baasje haalt de droogmolen tevoorschijn. Tijd om de was op te hangen. Ik geef de wasknijpers aan. Af en toe krijg ik een brokje als beloning.
15:00 uur. Mijn baasje legt mij aan een lange lijn in de tuin. Mmmmm, ze gaat zeker weer stofzuigen in huis. Daar mag ik niet bij zijn, want die gevaarlijke stofzuigerslang wil ik nog wel eens aanvallen. En daar moet ik dan natuurlijk ook keihard bij blaffen. Als mijn baasje mij los in de tuin laat lopen dan krab ik de hele keukendeur kapot om maar bij de stofzuiger te kunnen komen en die deur zit nu net weer netjes in de verf. Ik word nu dus even tactisch uit de weg geruimd.... Ik mag ook niets.
15:30 uur. Ik mag weer los. De gevaarlijke stofzuiger is weer weg. Tijd voor een uitgebreide borstelbeurt. Oh ja, baasje, iets meer naar links, ja en dan nog iets hoger, ja, mmmm. Hierna gaat mijn baasje thee zetten terwijl ik me zelf vermaak. Eerst ga ik die rode kat opjagen. Au, nee, niet slaan, het is maar een spelletje! Dan maar het open-haard-hout-hok leeghalen. Eén stok...... nog een stok..... hé, die is ook wel leuk.... en die boomstronk mag er ook wezen. Mijn baasje laat mij maar begaan. Nog even poseren voor de camera... KAAS!
16:00 uur. Tijd om de site bij te werken. Naar de studeerkamer. Mijn baasje typt en ik hang uit het raam . Na een kwartiertje heb ik er genoeg van.... waf, waf, waf..... dan heeft mijn baasje genoeg van mij.... ik moet in de hoek op mijn kleedje af gaan liggen ;-(( Uiteindelijk doe ik dat (3 seconden) en ga vervolgens weer uit het raam naar buiten kijken. Daarna maak ik mijn baasje nog een keer gek met mijn geblaf, totdat ik een slof naar mijn kop gegooid krijg. Oeps, toch maar even stil zijn dan.
16:30 uur. De computer gaat uit. We gaan weer naar beneden. Mijn baasje gaat heel vroeg koken, omdat we vroeg naar behendigheid moeten. Vanavond is mijn laatste les van deze cursus.
Dus u begrijpt, eigenlijk maak ik niet zo veel mee op een dag...... zucht.... [02-03-2004]
|
|
|
|
|
Weekje Terschelling
Whow, wat een fantastische vakantie heb ik achter de rug. Mijn baasjes hebben mij een weekje meegenomen naar Terschelling. Ik ben er nu helemaal uitgeteld van en lig tevreden op mijn kleedje te slapen. Terschelling is voor honden echt een paradijsje! Op het strand en in het bos mogen honden los, en je kunt er uren wandelen en fietsen. En een conditie dat ik heb! Dat had mijn baasje niet gedacht. Maaruh, deze jongen is klaar voor de UV-proef hoor. Gingen we op een dag eerst een stuk fietsen (7 kilometer), toen een flinke boswandeling maken van ruim 6 kilometer, en daarna weer op de fiets (dat wil zeggen, mijn baasje op de fiets en ik er naast) 7 kilometer terug, en ik heb het netjes volgehouden. Daarmee verbaasde ik mijn baasje wel enigzins. Even uitrusten in het mooie huisje dat we hadden gehuurd (op een paar minuutjes lopen van het strand!), en ik was alweer klaar voor een strandwandeling. ‘Niet kapot te krijgen,’ moet mijn baasje hebben gedacht ;-))) Toen de vakantie was afgelopen wilde ik natuurlijk niet naar huis. Kreeg ik de auto in het vizier, ging bij mij de handrem erop. Maar mijn baasje was onverbiddelijk, ik moest toch mee ;-((( Jammer, ik had nog wel een weekje willen blijven, maar wie weet, misschien gaan we volgend jaar wel weer een keer! [13-03-2004]
|
|
|
|
 |
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
 Sta-fly blijkt zandhaas
Terschelling, 7 maart 2004 - Eén van de vliegende Sta-fly’s die begin dit jaar op het strand van Bloemendaal was gespot, is gesignaleerd op Terschelling.
Nader onderzoek naar dit fenomeen wijst uit dat deze Sta-fly over meer gaven beschikt dan vliegen alleen. Deze zwart/witte lang behaarde viervoeter met flaporen en pluimstaart blijkt volgens onze verslaggever ter plaatse ook te kunnen metamorfosen naar zandhaas.
  Waarschijnlijk behoort deze nog onbekende gave tot één van de overlevingsstrategieën van de Sta-fly. Als een kameleon past de Sta-fly zich blijkbaar aan aan zijn omgeving en dit verklaart tevens waarom de Sta-fly nog niet zo vaak is gesignaleerd in Nederland.
 Onderzoekers vragen zich nu af welke verschijningsvormen de Sta-fly nog meer kan aannemen. Op dit moment wordt een expeditie voorbereid waarbij een team van onderzoekers de binnenlanden van Nederland zal intrekken om op zoek te gaan naar de verschillende gedaanten van de Sta-fly.
|
|
|
|
 Jachttraining zonder regen?
Jawel, u leest het goed. Het is bijna een traditie geworden om in de stromende regen een jachttraining te volgen, maar vandaag was het zowaar droog. Het was wel erg ver weg deze keer, namelijk in Heiloo, een thuiswedstrijd voor Boukje en haar baasje Bruno. Voor ons meer dan honderd kilometer rijden. We waren met 8 stabij’s: Fido, Feike, Jacco, Boukje, Fenna, Mayke, Sanne en ik. Het aangelijnd en los volgen en het vooruit sturen ging best goed. Het verloren apport (dummy) bracht ik zowaar keurig terug naar mijn baasje. Zou het nog wat worden met mij?. Het kort apport had trainer Peter wat m oeilijker gemaakt door met een zwaar blok met een hazenvel te werken. Ik pakte het uiteindelijk wel op, maar alleen aan het puntje van het hazenvel. Tsja, getsie, heeft u zelf wel eens een hazenvel in de mond gehad? Het markeerapport mislukte volkomen, maar ik was vandaag gelukkig niet de enige. Om de training netjes af te sluiten (not.....) heb ik de af/blijf een beetje boel verprutst. Bleef Boukje nu een keer netjes af liggen - volgens haar baasje Bruno een unicum - ging ik haar natuurlijk lekker afleiden. Oeps... sorry! Terwijl de baasjes stonden na te praten en even niet goed opletten, vlogen Jacco en ik elkaar bijna in de haren. Het scheelde maar een paar centimeter.... Ach, je bent reu of je bent het niet, toch? Omdat ik me tijdens de jachttraining altijd netjes moet gedragen, gingen we na de training nog even wandelen met Mayke en haar baasje Elly. Kon ik eindelijk mijn energie kwijt! Dat wil zeggen, voor zover ik nog energie over heb na onze week in Terschelling..... Bekijk het filmpje: Auke volgt. Met dank voor de foto’s en het filmpje aan Harrie Jansema. Meer foto’s van deze wintertrainingsochtend op de site van Fido en Feike. De foto rechts is gemaakt door Elly. [14-03-2004]
|
|
|
|
 Waterwerk met een ‘echte’ eend
Vandaag weer een jachttraining met wederom droog weer. En gelukkig maar, want deze keer was ook mijn andere baasje mee, en hij houdt niet zo van regen. Het waaide wel heel hard, zo hard, dat waarschijnlijk ook onze hersencellen een beetje door elkaar waaiden. De groep stabij’s (Sanne, Boukje, Jacco, Fido, Feike en ik) was erg onrustig en een paar reuen (waaronder ikke) waren erg macho. Desondanks hebben we goed gewerkt: aangelijnd en los volgen, apport over water, vooruit sturen (waarbij Feike zijn baasje Arina omver trok, omdat zij verstrikt raakte in zijn lange lijn, helaas, de foto’s hiervan zijn niet door de censuur gekomen.... ;-))) en als klapstuk een apport uit het water, met een heuse eend. Nou, okee, het was niet helemaal een echte eend, maar hij leek er van een afstandje wel veel op. Ik kon niet wachten tot ik aan de beurt was. Piepen, trillen, blaffen, inspringen... ik wil ook, ik wil ook, toe nou! Kijk voor filmpje van het waterapport op de site van Fido en Feike. Klik hier voor het (korte) filmpje van mijn waterapport dat door Harrie Jansema is gemaakt. Meer foto’s en commentaar. [21-03-2004]
|
|
|
|
|
Leeuwenhiemwandeling
Na de jachttraining gisteren hadden mijn baasjes nog een verrassing voor mij in petto. We gingen wandelen met mijn moeder Lobke, halfzusje Beitske, de stoere Jelte en hun baasjes Klaas en Truus. En met mijn zusje Jetje, haar huisgenoot Joep en hun baasje Cynthia. We wandelden in de buurt van het vliegveld van Hilversum. Na een uur gingen we pauzeren, om daarna nog een keer te gaan wandelen! Want inmiddels was de groep uitgebreid met mijn halfzusje Jeppe, haar huisgenoot Dibbes (da’s een rare stabij: klein, bruin met wit en korte pootjes.... oh nee, het is een jack russel!) en hun baasjes. De pups Beitske en Jeppe speelden dat het een lieve lust was. Van fokker Truus kreeg ik lekkere hondenkluifjes mee naar huis en een heel mooie hondenplaid. Volgend jaar hopen we met twee Leeuwenhiemnesten te wandelen. [22-03-2004]
|
|
|
|
Brutale runderen in Huizen
Gisteren hebben we heeeeel lang gewandeld met Byke, Tess en hun baasje. Lokatie deze keer: Huizen. Een uitgebreid verslag lees je op de website van Byke en Tess. Maaruh... niet alles geloven wat ze schrijven hoor! Trouwens, in Huizen lopen hele brutale runderen. Eerst hebben we op een afstandje staan kijken (hé, wa’s dâh?), maar toen we erlangs wilden, kwamen ze wel erg dichtbij. Heel stoer gingen Byke, Tess en ik blaffen. Of was het omdat we het toch wel een beetje eng vonden?
Baasje gestuiterd bij behendigheid...
Door het mooie weer waren onze baasjes de tijd helemaal vergeten. Hadden ze zich een uur vergist.... Maar misschien kwam het ook omdat we onderweg regelmatig oponthoud hadden: balletjes gooien, foto’s maken, terrasje pakken.... ;-)) Moesten mijn baasjes nog racen om op tijd te zijn voor mijn eerste behendigheidsles op een nieuwe school. Een tikkeltje te laat hebben we kennis gemaakt met mijn nieuwe juf Hermina. Ze geeft heel leuk les, en mijn baasje had er dus zin in. Iets te fanatiek begonnen we aan ons eerst straatje en voor ik er erg in had (en mijn baasje volgens mij ook), was mijn baasje op de grond gestuiterd. Spijkerbroek onder de modder en een paar pijnlijke knieën waren het gevolg. Maar verder stond ze snel weer overeind om de les te vervolgen. Ik had trouwens niet zoveel fut meer na een hele middag wandelen met Byke en Tess. Halverwege de les besloot ik maar om onder de hoogtesprongen door te lopen. En nu, een dag later, heeft mijn baasje spierpijn in haar armen van het opvangen van de val en een stijve nek en schouders. Wat een watje!
[25-03-2004]
|
|
|
|
|
Van links naar rechts: Auke, Jeppe, Beitske, Lobke, Jelte, Jetje en Joep.
|
|
|
|
|
|
Foto boven van links naar rechts: Auke, Tess, Byke
|
|
|
|
|
|
Hopeloo(p)s....
Sinds vorige week heb ik behendigheidsles bij een ander school. Dit komt omdat ik bij mijn eigen club door moest naar een volgende groep en dat bleek op een avond te zijn dat mijn baasje niet kan. Nu trainen we bij Hermina in Kerk-Avezaath. Dat is wel wennen. Het niveau is hoger. Daarnaast trainen hier de kleine en grote honden bij elkaar (tussendoor worden de hoogtesprongen verzet). Maar het grootste verschil met wat ik gewend ben, is dat hier de teven die loops zijn gewoon meetrainen. Tsjaa....... ik wist niet wat me overkwam vanavond. Waar kwamen al die lekkere luchtjes vandaan? Mijn hormonen sloegen op tilt, en luisteren naar mijn baasje? Vergeet het maar. Als ik een paar hindernissen had gehad namen de hormonen het over en ging mijn neus aan de grond. Mijn baasje moet nu van Hermina steeds weglopen als ik dat doe. Net zolang tot ik door heb dat mijn baasje het spelletje niet meespeelt en dat ik maar beter naar haar kan luisteren. Gevolg is wel dat we bijna geen enkel straatje tot een goed einde hebben gebracht en dat mijn baasje de halve les aan de wandel was tot ik haar eindelijk achterna kwam ;-)) Mmm, ik geloof dat ze het niet zo leuk vond vanavond ;-(( [31-03-2004]
|
|
|
|
an staren. Daarmee wilde ik mijn baasje duidelijk maken dat ik toch echt liever brokken eet dan die witte korrels. Uiteindelijk heeft mijn baasje een paar brokken door de rijst gedaan, die ik er vervolgens netjes uit heb gevist. Die rijst hoef ik niet hoor. Maar volgens mijn baasje krijg ik vanavond weer rijst, maar dan wel met stukje kip er doorheen. Mmmm, ik heb toch liever een verjaardagstaart denk ik. [17-03-2004]
