|
|
|
|
 |
|
|
Dol op de kattenloop
Gisteren bij behendigheid mochten we weer over de kattenloop. Die vind ik geweldig leuk! Zo leuk dat ik er ook uit mezelf op loop. En nu is het reactievermogen van mijn baasje niet zo snel als ik. Voor ze er erg in heeft, sta ik alweer bovenop de kattenloop. Van trainer Margot heeft mijn baasje geleerd dat als eenmaal aan een toestel begonnen wordt, deze ook netjes moet worden afgemaakt. Dus rent mijn baasje als een gek langs de kattenloop om gelijk met mij aan het eind aan te komen, waar ik bij het raakvlak een brokje krijg. Zie je wel, mijn baasje wordt steeds behendiger, en ik scoor iedere keer opnieuw weer wat lekkers.... ;-)) [05-11-2003]
|
|
|
|
|
|
|
Prachtig herfstweer
Wat een schitterend weer was het vandaag hè? Lekker in het zonnetje gehoorzaamheidscursus gevolgd vanochtend. Daarna met mijn klasgenoten op een nabij gelegen grasveld gespeeld. Mijn staart een beetje verwaand de lucht in, kijk mij eens lopen..... Maar voor die grote zwarte bouvier heb ik toch wel een beetje ontzag. Als het er erg wild aan toe gaat bekijk ik alles liever op een afstandje. Omdat het zulk mooi weer was heeft mijn baasje met mij nog een flinke wandeling gemaakt in natuurgebied De Regulieren. Ik mocht bijna de hele wandeling los. Nou ja, niet officieel, maar bij ons in de buurt mag je nergens los lopen. Natuurlijk loop ik netjes op het pad en blijf ik in de buurt van mijn baasje. Of eigenlijk, in de buurt van de tennisbal die ze in haar hand heeft en af en toe weggooit. Ik heb alleen maar oog voor de tennisbal. Volgens mijn baasje kan er een fazant het pad oversteken zonder dat ik het door heb.... ja, ik ben een echte jachthond (!?!) Mijn baasje had zich voorbereid op de wandeling, want ze had kaplaarzen aangetrokken. Heel wijs... ik zat helemaal onder de blubber... Maar ach, even opdrogen, uitborstelen en ik ben weer om door een ringetje te halen. Stabij’s zijn immers zelfreinigend... [06-11-2003]
|
|
|
|
|
|
|
Aan mijn neus mankeert niets...
We waren even bij de ouders van mijn baasje. Bij binnenkomst ren ik als een blije stabij richting haar vader om te begroeten, krijg ik opeens de geur van rookworst in mijn neus. Dus ik schiet voordat iemand er erg in heeft de open keuken in. Helaas kon ik er net niet bij, anders hadden de ouders van mijn baasje vanavond erwtensoep zonder rookworst moeten eten... Mijn baasje was wel boos op mij, FOEI, en ik ging snel op mijn rug liggen. ‘Ik kan jou ook nergens mee naar toe nemen,’ zei ze. Want tsja, gisteren waren we ook even bij de ouders van mijn baasje, en toen vond ik het nodig om mijn poot op te tillen tegen de bank aan. Oeps....
[08-11-2003]
|
|
|
|
|
 Goed is niet goed genoeg
Wat een teleurstelling! Reizen we half Nederland door - ik geloof dat we door zo’n 4 à 5 provincies zijn geweest, ik ben onderweg de tel kwijtgeraakt - om deel te nemen aan de clubmatch van de KC Sneek. Mijn baasje dacht hier even mijn laatste kwalificatie te kunnen halen om mijn papieren als dekreu in orde te maken, maar die vlieger ging niet op. Welkom in de wereld van de hondenshows.... Ik moest minimaal een Zeer Goed behalen, en aangezien ik op de NVSW-clubmatch een Uitmuntend had gehaald, dacht mijn baasje dat dat geen probleem zou zijn. Wel dus. Ik kreeg van keurmeester Bijker ‘slechts’ een Goed. (Klik hier voor mijn keurverslag en de uitslagen van de stabij’s.) Zijn we dus helemaal voor niets naar Sneek gegaan. Mijn baasje baalt nu, want nu moeten we nog een keer een show lopen en daar hebben we eigenlijk geen zin in. Net als ik vindt ze hondenshows niet zo leuk om te doen. Dat komt ook omdat ik erg ongedurig ben op zo’n show. Ik bedoel, er is ook zoveel te zien en te beleven, ik ga echt niet braaf op mijn kleedje liggen wachten totdat ik aan de beurt ben. Een bench is geen optie, want die maak ik zelf open als ik eruit wil. En als ik dan eindelijk aan de beurt ben en de ring in mag, dan word ik weer ongeduldig. Wat duurt dat allemaal lang. Dan zet ik mijn grote waffel op en blaf de hele boel bij elkaar. Of ik ga macho doen tegen de reuen die naast me staan. Grrrrrrrr. Al met al niet zo’n geslaagde dag dus. Had er ook nog een wetterhoun over mijn kleedje heen geplast! Zijn baasje was blijkbaar zo verbaasd dat hij ‘vergat’ om zijn verontschuldigingen aan te bieden. Maar de dag bevatte ook nog wat lichtpuntjes hoor. Zo was mijn baasje wel teleurgesteld, maar gelukkig vindt ze mij nog wel de leukste hond van de wereld en dus kocht ze een hele grote pluche bal met piepje voor me. En we hebben kennis gemaakt met een paar ‘internetfans’. Sorry dat we niet zijn gebleven om naar de keuring van jullie Schipperkes te kijken, we weten dat het ‘not done’ is, maar we hadden geen zin om de eindkeuringen af te wachten. We zijn vroeg naar huis gegaan. [16-11-2003]
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Nog één les te gaan
Vanochtend de een-na-laatste gehoorzaamheidsles. Nog één les te gaan en dan hebben we examen. Bijna alle baasjes in de klas gaan ervan uit dat ze zakken voor dit C-examen. Wat een vertrouwen! Mijn baasje ziet het trouwens ook niet zo zitten, maar voor ons maakt het niet uit. Na dit examen stoppen we even met de gehoorzaamheidscursus. De winterjachttraining begint en met behendigheid gaan we sowieso door. Eén à twee keer in de week trainen vindt mijn baasje even voldoende. Mij maakt het niet uit hoor. Ik vind het altijd leuk om iets met mijn baasje te gaan doen. [20-11-2003]
|
|
|
|
Apenkooien?
Toen mijn baasje nog op de lagere school zat (héééééél lang geleden dus ;-)) werd tijdens de laatste gymles voor de vakantie altijd ge-apenkooid. Kent u dat? Dan werden alle gymtoestellen en matten uit het gymhok gehaald en opgesteld en dan mochten de kinderen overal op- en afspringen. De verdere spelregels weet ik niet hoor, maar misschien komt het u bekend voor. Nou.... dus...... ennuh...... gisteravond had ik dus de laatste behendigheidsles voor de vakantie..... ennuh.... ;-)).... ik dacht dus..... Voelt u ‘m al? Ik dacht dus ook dat ik alle toestellen op- en af mocht springen. Ik kon gewoon niet kiezen! Kattenloop? Schutting? Hoogtesprong? Of toch maar de tunnel? Ik was niet te houden. Kon niet wachten tot ik aan de beurt was. Zet mijn baasje mij netjes voor een hoogtesprong neer, geeft het blijf-commando, ze draait zich om om zelf haar positie in te nemen, en voor ze er erg in heeft heb ik het hele straatje al gelopen. Ik had tenslotte goed opgelet hoe de andere honden het deden, dus daar heb ik mijn baasje niet meer voor nodig. De kattenloop heb ik denk ik wel 10 x zelfstandig gelopen. Die is errug leuk! Mijn baasje was gelukkig niet boos. Beter een hond die te enthousiast is dan een hond die niet enthousiast is, toch? Oh ja, sommige straatjes liep ik wel goed hoor...... En die vakantie duurt gelukkig maar een week, want 9 december start mijn volgende behendigheidscursus! [26-11-2003]
|
|
|
|
Muffet  Vandaag met Muffet de bossen in Limburg onveilig gemaakt. Muffet is zo’n schatje! Vandaag is ze 8 jaar geworden. Buiten is ze nog heel actief. Ik weet niet wie er sneller is, Muffet of ik. Binnen ligt ze meestal te slapen. Ik maak haar dan weer iedere keer wakker om haar oortjes te likken. Ik had het zo naar mijn zin in Limburg, dat ik niet naar huis wilde. Mijn baasje moest drie keer roepen voordat ik eindelijk kwam. [30-11-2003] |
|
|
|
|
|
Niet storen, kijk even televisie
Even vanaf video naar Dogs with Jobs kijken op National Geographic Channel. [23-11-2003] |
|
|
 GESLAAGD!
Vanochtend examen gedaan voor de cursus gehoorzaamheid C en mijn baasje en ik zijn geslaagd! Mijn baasje had wel gezegd dat het niet uitmaakte of we zouden slagen of niet, maar voor het examen was ze toch wel een beetje zenuwachtig. Tijdens het examen viel het gelukkig wel mee. Alleen had ze een keer bij het opnieuw aanlijnen het verkeerde ringetje van mijn obediencehalsband gebruikt, waardoor het effect van de obedienceband helemaal weg was. Ze kwam er al snel achter, want het aangelijnd volgen ging niet helemaal volgens het boekje. Snel opnieuw aangelijnd en dat ging een stuk beter. De blijf-oefeningen deed ik keurig (al zeg ik het zelf). Bij de terug/plaats ging ik te vroeg richting mijn baasje. De naast en de voet haalde ik een paar keer door elkaar. Maar het apporteren ging uit de kunst. Okee, ik liet de dummy te vroeg los, maar gezien mijn eerdere prestaties bij het apporteren was mijn baasje allang tevreden. Gelukkig mocht ik als eerste van de klas examen doen. Ik ben nu eenmaal een ongedurig hondje, en van dat lange wachten houd ik niet zo. Toen ik klaar was mocht ik lekker gaan slapen in een van de kennels achter de kantine, terwijl mijn baasje op de uitslag wachtte. Van de 8 honden uit mijn klas waren er helaas 3 gezakt. Op mijn puntenlijst moeten we nog even wachten, maar geslaagd is geslaagd! Mijn baasje was blij en kocht een heel lekker bot voor mij. Trouwens, de ouders van mijn baasje hebben ook een zeer geslaagde dag, want ze hebben vanochtend gehoord dat er een border terriër pup voor hen is. Ze kwamen meteen naar de hondenclub om lid te worden en in te schrijven voor de puppycursus. Nog een aantal weken wachten en dan heb ik er een nieuw speelkameraadje bij! [29-11-2003]
|
|
|
Ik was haar afgelopen week al een keer eerder tegengekomen tijdens het wandelen. En vandaag was ze er weer: Happy Lady. Een kleine Jack Russel, alhoewel ze zelf niet door heeft dat ze klein is. Misschien heeft niemand dit tegen haar gezegd. Hoewel ze met veel reuen niet kan opschieten, vindt ze mij wel interessant. Hoe kan het ook anders, ik ben nu eenmaal een echte ‘stud’.......ahum. We spelen balletje balletje. Als het spel afgelopen is heeft Lady mijn (nieuwe) tennisbal aan flarden gebeten en ben ik in het trotse bezit van de tennisbal van Lady. Da’s tenminste een goede ruil. Dag Lady.... see you.... [09-11-2003]